بیماریهای وریدها(سیاهرگ ها): قسمت دوم:

علائم ترومبوز وریدی اندام تحتانی متغیر است . شروع این ترومبوزوریدی(لخته وریدی) ممکنست نامشخص باشد تا اینکه آمبولی ریوی ایجاد شود. گاهی گرمی و ادم ایجاد می شود و اندام مبتلا بزرگتر ازحالت طبیعی می شود . حساسیت روی ورید عمقی در موقع لمس یا باد کردن بازوبند و فشارسنج ممکنست وجود داشته باشد. درد در هنگام دورسی - فلكسبون پا ( علامت هومان ) یک یافته حساس و اختصاصی محسوب نمی شود. در بعضی موارد تغییرات پوستی مثل لکه های رنگی یا سیانوز مشاهده می گردد. در ۲۰ درصد بیماران یک طناب وریدی قابل لمس یافت می شود . اگر ترومبوفلبیت سطحی باشد نواحی قرمز، حساس و سفتی در زیر پوست ایجاد می شود که غالبا" با انشعابات ورید سطحی گرفتار مطابقت دارد. تشخیص بین ترومبوفلبیت عمقی و سطحی معمولا نیاز به ارزیابی آزمایشگاهی داشته و از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا در نوع عمقی برخلاف نوع سطحی احتمال ایجاد آمبولی زیاد است .

از نظر بالینی ترومبوز اليوفمورال با تورم یکطرفه، اندام تحتانی مشخص می شود و برای اثبات تشخیص معمولا" از سونوگرافی داپلر استفاده می گردد. مهمترین تشخیص افتراقی این سندرم ، انسداد ورید از خارج توسط تومور يا آدنوپاتی است . تشخیص ترومبوز وریدهای عمقی ساق پا از نظر بالینی مشکل است. سونوگرافی داپلر و پلتیسمو - کرانی مقاومتی می توانند مفید باشند اما انجام ونوگرافی معمولا" صرورت دارد ونوگرافی معمولا" از نظر تشخیصی قابل اعتماد است ولی گاهی ماده حاجب به میزان کافی وارد سیستم وریدی عمقی نمی شود و همینطور تشخیص ترومبوفلبیت قبلی از ترومبوفلبیت جدید ممکنست مشکل باشد. در تعداد کمی از بیماران ونوگرافی باعث ایجاد فلبيت می شود .

ادامه دارد....
81
0 0