ترومبوزوریدهای عمقی اندام تحتانی: قسمت دوم:

درمان لخته خون:



در گذشته DVT اندام تحتانی با استراحت کامل در بستر، بالا بردن پاها و هپارین وریدی و سپس ادامه درمان با وارفارین خوراکی به مدت ۶-۳ ماه درمان می شد. اخیرا نشان داده شده است که درمان سرپایی با تزریق زیرجلدی هپارین با وزن مولکولی کم یاداروهای ضدلخته جدید توسط خود بیمار بی خطر و مؤثر است. جوراب های کشی اندام تحتانی مکملی لازم جهت کاهش ادم اندام تحتانی است. جهت به حداقل رساندن آسیب به دریچه های وریدی استفاده از درمان های ترومبولیتیک تحت بررسی است.

درمان های مداخله ای ترومبوز



گاهی بیماران نیازبه اقدامات مداخله ای مانندآنژیوگرافی وریدی(ونوگرافی) وونوپلاستی دارندکه می توانیددرسایت دکترهادی زاده تحت عنوان بهترین متخصص درمان لخته ،پیگیری نمائید.ازسوی دیگرندرتا DVT نیاز به جراحی پیدا می کند. در صورتی که درمان phlegmasia cerula dolens با ترومبولیتیک مؤثر نباشد یا مصرف آن ممنوع باشد و خطر گانگرن وریدی در میان باشد، thrombectory باز جراحی ضرورت می یابد. فیلترگذاری در ورید اجوف تحتانی در شرایط زیر ضروری است: (۱) ترومبوآمبولی راجعه یا پیشرونده علیرغم درمان ضدانعقادی؛ (۲) ممنوعیت با عوارض ناشی از ضد انعقادی و (۳) پیشگیری در بیماری که خطر آمبولی ریه زیاد باشد که در درمان آمبولی ریه ترومبولیتیک روش انتخابی دیگری است مشروط بر آن که هیچ ممنوعیتی وجود نداشته باشد. bypass قلبي عروقی و embolectomy شریان ریوی با suction embolectomy در بیماری که آمبولی ریه اش قطعی است و به تمامی درمان های طبی پاسخ نداده است باید در نظر گرفته شود.

21
0 0