کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک : قسمت دوم:

اکوکاردیوگرافی درتشخیص کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک:



اکوکاردیوگرافی دوبعدی مفید ترین روش غیر تهاجمی تشخیص کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک است. تشخیص آناتومیک و اکوکاردیوگرافیک HCM (کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک)براساس تشخیص بطن چپ هیپرتروفیه و متسع نشده است به شرط آن که بیماری قلبی یا سیستمیک دیگری وجود نداشته باشد که بتواند دیواره بطن را به اندازه دیواره بطن بیمار ضخیم کند. الگوهای افزایش ضخامت دیواره بطن چپ، طیف وسیعی دارند. شایعترین الگو، هیپرتروفی منتشر هم در دیواره آزاد هم در دیواره بینابینی است، اگرچه ضخیم شدن موضعی قسمت های نسبتا کوچک دیواره بطن چپ نادر نیست. دریچه میترال (که اغلب کشیده تر شده است) به سمت جلو و به سوی دیواره بین بطنی جابجا می شود و معبر خروجی بطن چپ را تنگ می کند. اگر در زمان سیستول، دریچه میترال در حرکت رو به جلوی خود با دیواره بین بطنی تماس پیدا کند، به طور مکانیکی معبر خروجی بطن چپ را مسدود میکند که با بسته شدن ناقص و زودرس دریچه آئورت توام میشود. اکوکاردیوگرافی داپلر این موارد را می تواند ارزیابی کند: اختلالات پر شدن و انبساط قلب در زمان دیاستول که دز این بیماران شایع است، شاخصه های دینامیک گرادیان فشاری خروجی و همچنین شدت نارسایی میترال (با تصویربرداری رنگی).

35
0 0