تنگی شریان کاروتیدوتنگی عروق مغز: قسمت دوم:

معاینه بالینی درتنگی شریان گردن(تنگی شریان کاروتید)و تنگی شریانهای مغز:

ممکن است بروئی بدون علامت کاروتید، تنها دلیل بیماری قابل توجه عروق مغزی باشد. توده ضربان دار گردن می تواند حاکی از آنوریسم کاروتید یا تومور جسم کاروتید باشد. فوندوسکوپی در بیمارانی که تغییرات بینایی دارند می تواند پلاک های کلسترولی آمبولیک را در شریان شبکه ای مشخص کند. یافته های عصبی متغیرند و حاکی از وسعت ایسکمی مغزی است.

تشخیص افتراقی



باید بنا را بر وجود آترواسکلروتیک کاروتید گذاشت مگر  آن که آزمایشها آن را رد کند. فرایندهای اولیه سیستم عصبی مرکزی نظیر نئوپلاسم، آبسه، هماتوم اپیدورال اساب دورال را باید در نظر داشت. موارد دیگری که از آن تقلید میکنند عبارتند از: پیچ خوردگی کاروتید، dissection ، آمبولی با منشأ قلبي و subclavian steal


ارزیابی تشخیصی



برای ارزیابی وسعت و شدت بیماری کارونبد، سونوگرافی duplex تست غیر تهاجمی عالی است. CT با MRI برای رد کردن یا مشخص نمودن محل خونریزی یا انفارکتوس مغزی به کار می روند. اکوکاردیوگرافی به ویژه از طریق مری در رد منشأ قلبی آمبولی مفید است. اگرچه برای تعریف ضایعات و آناتومی کاروتید، آنژیوگرافی مغز از دیرباز به کار می رفته است ولی ممکن است با اطلاعات حاصل از سونوگرافی duplex یا آنژیوگرافی با رزنانس مغناطیسی ( endarterectomy، ( MRAکاروتید را انجام داد به شرطی که اطلاعات بالینی و تصویربرداری با هم مطابقت داشته باشد.

سیر طبیعی ا پیش آگهی



اطلاع از سرانجام بلندمدت مبتلایان به بیماری مغزی - عروقی شریان کاروتید، به دلیل سل بالقوه مغزی ضروری است، با این حال به دلیل آترواسکلروز سراسری و بیماری کرونر مهمترین علت مرگ و میر در این بیماران، یماری قلبی است. در ضایعات بدون علامت با تنگی بیش از ۵۰ در تسد. خطر بروز سکته مغزی سالانه ۴ درص است. تنگی های شدید بدون علامت (بیش از ۸۰ درصد تنگی) در طی ۲ سال علامت دار شده و یا کاملا مسدود می شوند. در بیماران علامت داری که تنگی شدید دارند میزان سکته مغزی در عرض ۱۸ ماه در صورت درمان طبی ۲۴ درصد و با جراحی ۷ درصد است.


درمان:



شامل داروهای ضد پلاکتی است وبنابه نظرتعدادزیادی ازمقالات، آسپرین ارجحیت دارد. دوز مناسب آسپرین تحت بررسی است. باید سیگار ترک شود. فشار خون، چربی و اختلالات هموسیستئین نیز باید کنترل شوند.

اقدامات جراحی مداخله ای endarterectomy کاروتید روش انتخابی درمان انسداد خارج جمجمه ای کاروتید است. اندیکاسیونهای جراحی عبارتند از (۱) علایم عصبی همراه با ضایعات قابل توجه آتراسکلروتیک؛ (۲) تنگی بدون علامت با میزان انسداد بیش از ۸۰ - ۷۵ درصد و (۳) علایم عصبی ناشی از پلاک زخمی. وقتی عمل جراحی، توسط جراح حاذق انجام گیرد مرگ و میر ناشی از عمل در بیماران علامت دار ۵ درصد و در بیماران بدون علامت کمتر از ۲ درصد خواهد بود. دربسیاری ازموارد،برای درمان بيماري محل دو شاخه شدن کاروتید، آنژیوگرافی وآنژیوپلاستی وگذاشتن stent انجام می شود.

74
0 0