بیماریهای شریانی محیطی: بیماری شریانهای پا: قسمت سوم

درمان دارویی بیماری شریان پا:



عامل اصلی در مراقبت از مبتلایان به انسداد آترواسکلروتیک عروق، ترک کردن سیگار است. برنامه ای ورزشی که بر فعالیت روزانه تأکید کند اهمیت دارد تا ایجاد راه های کولترال و کارآیی متابولیسم عضلانی را به حداکثر برساند. با تغییرات رژیم غذایی و احتمالا داروها پساید اختلالات چربی و honocysteinenia شديدة درمان شود. در دیابتی ها باید قند خون دقیقا کنترل شود و از پاها مراقبت پیشگیرانه بعمل آید. درمان دارویی با داروی pentoxifylline ممکن است در برخی از بیماران که لنگش دارند مؤثر باشد (۴۰۰ میلی گرم خوراکی سه بار .. روز). در بیمارانی که اختلالات وازواسپاستیک دارند داروهای منع کننده عروق باید امتحان شوند. ممکن است در بیماری های التهابی شریان ها گلوکوکورتیکوئیدها مفید باشند.


surgical/interventional

لنگش ثابتی که شیوه زندگی بیمار را مختل نمی کند دلیل قطعی برای هیچگونه اقدام نیست، با این حال لنگش پیشرونده در مسافت های کوتاه، ایسکمی شدید به همراه درد هنگام استراحت، از دست دادن بافت یا گانگرن را باید بی درنگ درمان کرد. تکنیک های جراحی باز شامل رفع انسداد شریانی، endarterectory یارگ سازی مجدد با typass graft است، تکنیکهای داخل عروقی وابسته به کاتتر به طور فزاینده ای رایج شده اند و در بیماران منتخبی که انسدادشان محدود است مناسب هستند. آنژیوپلاستی ، بالن زدن و گذاشتن استنت در شریان ایلیاک مشترک بهترین دوام را دارد، میزان باز بودن در درازمدت پس از آنژیوپلاستی عروق کوچکتر کمتر است. درمان ترومبولیتیک آترکتومی و stent grafting تکنیک های دیگری هستند که کاربردشان بسته به هر بیمار است. آنوریسم معمولا به وسیله دو ختن آن یا حذف آنوریسم و bypass ترمیم میشود. هم اکنون ترمیم آنوریسم های آئورت یا شریان های محیطی با endolunuinal stent gratis در بررسی های بالینی در حال تحقیق است. مبتلایان به بیماری وازواسپاستیک با آنهایی که عروقشان قابل بازسازی شبیه هستند افرادی که زخم های کم عمق دارند ممکن است از سمپاتکتومی بهره ببرند. sepsis، گانگرنپ پیشرفته و آناتومی انسدادی غیر قابل بازسازی از مواردی هستندکه باعث قطع اولیه اندام هستند.
108
0 0