پيري قلب و عروق: قسمت اول:



این استنباط که با افزایش سن، عملکرد قلب و عروق کاهش می یابد ناشی از این حقیقت است که افزایش فشار خون، بیماری عروق کرونر و نارسایی قلبی در سالمندان بسیار شایع است. در حقیقت در افراد سالم عملکرد بطن چپ در حال استراحت با افزایش سن به خوبی حفظ می شود. با این حال تغییرات قلبی عروقی خاصی مرتبط با سن در مدل های حیوانی و انسان های سالم به وجود می آید. در افراد سالم اندازه گیری غیر مهاجم عملکرد افزایش مدت انقباض و شل شدن بطنی، احتمالا به علت هیپرتروفی وابسته به سن بطن چپ و شرایط فیزیکی مرتبط با سن در گونه های مختلف دیده می شود، و تفاوت در پر شدن قسمتهای مختلف بطن چپ، افزایش می یابد.

مطالعه بر روی عضله قلب، میوسیت های بطنی و حیوانات نشان داده است که پاسخ انقباضی به دنبال تحریک با بتابلوکرها کاهش قابل ملاحظه ای پیدا میکند و احتمالا ناشی از کاهش آزادسازی کلسیم از رتیکولوم سارکوپلاسمیک است که تحت تأثیر کاتکول آمینها از میوسیت های پیر صورت می گیرد. برخلاف پاسخ اینوتروپیک، relaxation که توسط کاتکول آمین تشدید می شود مختل نمی گردد. همچنین هم در حیوانات مسن و هم انسان سالمند در مقایسه با افراد جوان، کاهش پاسخ chronotropic دیده می شود. سومین تغییر قلب و عروق ناشی از پیری، افزایش سفتی شریان ها ناشی از تغییر ترکیب و توزيع الاستین و کلاژن شریانی است. در حیوانات و انسان های مسن، این تغییرات سبب افزایش مقاومت شریانی (بار ضربانی) و مقاومت عروق محیطی می شود. در نتیجه افزایش سفتی شریانها،تغییرات قلبی عروقی وابسته به سن شامل افزایش فشار سیستولیک، زیاد شدن فشار نبض و افزایش توده بطن چپ است. به دلیل افزایش سرعت موج ضربانی حین خروج سریع خون از بطن چپ به داخل آئورت سخت شده (stiffed)، امواج فشار شریانی در زمان سیستول به قلب منعکس می شود. وقتی خون از بطن چپ به داخل مجرای سختی ارسال می شود، به دلیل انسداد زودگذر کرونر در مدل حیوانی اختلال عملکرد ایسکمیک بیشتر از موقعی است که مجرا باز باشد زیرا در این حالت جریان خون کرونر به فشار خون سیستولیک بستگی دارد. علاوه بر تغییرات فوق الذكر ناشی از پیری بر روی عروق، در حیوانات با انسان های مسن، اتساع شریان های بزرگ و کوچک در پاسخ به کاتکول آمینها مختل می شود. این اختلال در اتساع، پاسخ قلبی عروقی به فعالیت ورزشی را در افراد مسن محدود می کند.


ادامه دارد.....
70
0 0