پدیده رینود:




پدیده رینود(بیماری رینود) یکی ازبیماریهای مهم عروقی است.

پدیده رینود شامل ایسکمی (کاهش خونرسانی) دوطرفه انگشتان دست یا پاست که معمولا" در اثر سرما بروز کرده و با گرما بهبود پیدا می کند. بطور معمول این عارضه تنها قسمتی از دست یا پا را گرفتار می کند.

پدیده رینود در اثر انواع مختلفی از عوامل زمینه ساز ایجاد می شود که عبارتند از بیماریهای انسدادی شریانها (مثلا " آرتریواسکلروز انسدادی یا ترومبوآنژئیت انسدادی)، بیماریهای بافت همبند (مثلا" اسکلرودرمی ، آرتریت روماتوئید ، لوپوس اریتماتوی منتشر یا پلی آرتریت گرهی) ، ضربه (مثلا" در ماشین نویسها و افرادی که با چکش بادی کار می کنند،) بیماریهای نورولوژیک (مثلا" اسکلروز متعدد یا نوروپاتی محیطی)، مصرف بعضی از داروها (مثلا" ارگوتامین ، متی سرژید یا داروهای مسدود کننده گیرنده های بتا)، سندرمهای فشار روی اعصاب ( مثلا" سندرم دهانه خروجی- قفسه سینه یا سندرم مجرای مچ دستی ۲)، اختلالات هماتولوژیک (مثلا" کریوگلبولینمی یا وجود آگلوتینینهای سرد) و آسیبهای دیررس بعداز سرما (مثلا" سرمازدگی یا غوطه وری پا در آب ). پدیده رینود احتمالا" بعلت اختلالات دستگاه عصبی سمپاتیک، واکنش غیرطبیعی رگهای خونی و/یا رسوب سلولهای خونی در مویرگها اتفاق می افتد. اگر هیچیک از بیماریهای زمینه ساز یافت نشود این حالت را بیماری رینود) می نامند. بیماری رینود در زنان شایعتر از مردان بوده و حداکثر شیوع آن از سنین بلوغ تا ۴۰ سالگی است و در زمان حمله انگشت مبتلا ابتدا سفید و بدنبال آن سیانوتیک می شود.

گاهی بدنبال اتساع عروق و برقراری مجدد جریان خون ، این انگشت ظاهری قرمز و پرخون پیدا می کند. تغییرات ذکر شده معمولا" در اثر مجاورت با سرما و گاهی در اثر ناراحتیهای عاطفی ایجاد می شوند. در بیماری رینود تغییرات معمولا" دوطرفه هستند. در فواصل بین حملات نبضها طبیعی بوده و انگشتان غالبا" حالت عادی دارند. در موارد پیشرفته ممکنست تغییرات تروفیک در انگشتان دست یا پا ایجاد شود که شامل پوست نرم، براق ، کشیده و سفت (اسكلروداکتیلی) و تغییرات ناخن می باشد. گاهی نواحی کوچک و دردناکی از گانگرن در نوک انگشتان ایجاد می شوند که پس از بهبودی اسکارهائی در جای آنها باقی می ماند . قطع انگشت در سندرم رينود بندرت ضرورت پیدا می کند.
موارد خفیف را باید با حفظ انگشتان از سرما درمان کرد. اجتناب از مصرف دخانیات لازم است. در موارد شدیدتر می توان از داروهای متسع کننده عروق مثل آنتاگونیستهای کلسیم استفاده کرد . بعضی از بیماران به سمپاتکتومی ناحیه ای پاسخ می دهند. در بیماری رینود درمان باید به سمت علت اولیه معطوف شود .
134
0 0