بیماریهای آئورت: قسمت چهارم:

درمان جراحی آنوریسم دیسکان در موارد زیر انجام می شود:



۱) گرفتاری قسمت صعودی یا قوس آئورت


۲) گرفتاری قننفت انتهائی آئورت در صورتیکه شواهدی از نشت خون، گسترش ضایعه به سمت عقب ، اختلال گردشخون اعضای حیاتی از جمله مغز و یا عدم موفقیت در کنترل درد یا فشار خون وجود داشته باشد


۳) طبیعی بودن فشار خون بیمار به نحوی که افزایش فشار خون بعنوان علت آنوریسم دیسکان مطرح نباشد. بیماران مبتلا به آنوریسم دیسکان قسمت انتهایی آئورت سن بالایی دارند و آترواسکلروز وسیع و بیماریهای قلبی ریوی در آنها شایع است .

از  این رو جراحی معمولا" در نوع I  کاربرد دارد در حالیکه برای حالات بدون عارضه ) آنوریسم دیسکان قسمتهای انتہائی آئورت (نوع ل ) می توان از درمان طبی بعنوان روش انتخابی استفاده کرد. حتی اگر قرار بر انجام جراحی باشد درمان طبی باید بطور ) درازمدت، هم در دوره قبل از عمل (برای تثبیت وضع بیمار) و هم در دوره بعداز عمل برای جلوگیری از پیشرفت یا وقوع مجدد آنوریسم دیسکان) انجام شود.

درمان طبی شامل کنترل فشار خون و کاهش نیروی انقباضی بطن است. استفاده از داروهای پرقدرت ضدفشار خون مثل نيتروپروسید سدیم یا تری متافان داخل وریدی مفید می باشد. تری متافان این مزیت را دارد که نیروی انقباضی میوکارد را نیز کاهش می دهد اما این دارو می تواند باعث ایجاد عوارض نامطلوب جانبی و تاکی فیلاکسی شود. از اینرو معمولا" تجویز نیتروپروسید سدیم به همراه یکی از داروهای مسدود کننده گیرنده های بتا (برای کاهش نیروی انقباضی) درمان طبی انتخابی است.
101
0 0