بیماریهای آئورت: قسمت سوم:





اکثر موارد آنوریسم دیسکان آئورت یا در آئورت صعودی به فاصله چند سانتیمتر از دریچه آئورتی یا در قسمت سینه ای آئورت نزولی درست بعد از مبداء شریان ساب کلاوين چپ (در ناحیه رباط شریانی) ایجاد می شوند و سپس می توانند به قسمتهای دیگر گسترش پیدا کنند. آنوریسم دیسکان به سه نوع طبقه بندی می شود . نوع I از قسمت ابتدائی آئورت صعودی آغاز شده و به سمت آئورت نزولی توسعه پیدا می کند . نوع I به آئورت صعودی محدود می شود و نوع III در آئورت نزولی ایجاد شده و به سمت انتها پیشرفت می کند. بیماران مبتلا به آنوریسم ديسكان قسمت ابتدائی آئورت سن پائینتری دارند و شیوع سندرم مارفان و نکروزکیستیک مدیا در بین آنها بیشتر است . آنوریسم دیسكان قسمت انتهایی آئورت بیشتر در بیماران مسن مبتلا به افزایش فشار خون دیده می شود ،

آنوریسم دیسکان آئورت معمولا" با درد سینه همراه است که به شکم یا پشت تیر می کشد . این درد غالبا" شدید و ناگهانی بوده و شدت آن در محل شروع حداکثر است و بصورت یک درد تیز یا پاره کننده توصیف می شود . بعضی از بیماران با نارسایی دریچه آئورتی و نارسایی قلبی بدون سابقه حمله ناگهانی درد مراجعه می کنند. معاینه فیزیکی ممکنست نشان دهنده افزایش فشار خون باشد. در بسیاری از موارد نبضها نامتقارن هستند. گاهی در ناحیه مفاصل استرنوکلاویکولار ضربان غیر طبیعی لمس می شود . تغییرات الکتروکاردیوگرام معمولا" غیراختصاصی است اما گاهی شواهدی از عوارض آنوریسم ديسكان (مثل پریکاردیت یا انفارکتوس میوکارد ) در الکتروکاردیوگرام دیده می شود ، عکس قفسه سینه در بسیاری از موارد نشان دهنده پهن شدن مدياستن است.  سی تی اسکن با تزریق ماده حاجب در تشخیص آنوریسم دیسكان قسمتهای صعودی و نزولی آئورت بسیار دقیق است . اکوکاردیوگرافی گاهی درگیری آئورت صعودی را نشان می دهد . آنژیوگرافی برای تشخیص محل پارگی انتیما ، تعیین وسعت درگیری آئورت ، برآورد کارآئی دریچه آئورتی و تعیین ارتباط آنوریسم دیسکان با شاخه های آئورت ضروری است پیش آگهی معمولا" بد است.



98
0 0