بیماریهای آئورت: قسمت دوم :

ادامه مبحث آنوریسم آئورت:



آنژیوگرافی درتشخیص آنوریسم آئورت، دقت کمتری دارد زیرا ایجاد لختة دیوارهای ممکنست باعث شود قطر رگ کوچکتر از میزان واقعی بنظر برسد اما اگر قرار بر انجام جراحی باشد آئورتوگرافی برای ارزیابی وسعت درگیری آئورت و وضعیت شاخه های آن لازم است. نیمی از آنوریسمهایی که بیش از ۶ سانتیمتر قطر دارند در ظرف یکسال پاره می شوند. و در این موارد انجام جراحی برای برداشتن ناحیه آنوریسم و جانشین کردن آن با پیوند مصنوعی معمولا" توصیه می شود . آنوریسمهایی که کمتر از ۶ سانتیمتر قطر دارند نیز ممکنست پاره شوند. در بیمارانی که خطر جراحی آنها نسبتا زیاد است آنوریسمهای ۴ تا ۶ سانتیمتر را باید دقیقا" تحت نظر قرار داد. در این حالت اگر علائم اتساع یا پارگی قریب الوقوع مشاهده شود انجام جراحی ضرورت پیدا میکند.




سه چهارم آنوریسمهای آئورت ناشی از آترواسکلروز به آئورت شکمی محدود می شوند یک چهارم دیگر آئورت سینه ای و بخصوص قسمت نزولی آنرا گرفتار می کنند . آنوریسمهای آئورت سینه ای می توانند باعث انحراف تراشه همراه با عوارض ریوی ، خشونت صدا در اثر فشار روی عصب راجعه حنجره ای، دیسفاژی ناشی از انسداد مری ، سندرم هورنر بعلت فشار روی زنجیره سمپاتیک یا انسداد ورید اجوف فوقانی شوند. درد مداوم و آزاردهنده ای ممکنست ایجاد شود. گاهی ضربان آنوریسمی مشخصی در روی جناغ یا بریدگی فوق جناغی یافت می شود . پارگی آنوریسم با درد شدید سینه یا پشت همراه است. آنوریسمهای آئورت سینهای معمولا" در عکس قفسه سینه مشهود هستند و باید از سایر توده های مدياستينال تشخیص داده شوند. سی تی اسکن آنوریسم آئورت را نشان می دهد اما معمولا" انجام آئورتوگرافی قبل از اقدام به جراحی لازم است . آنوریسمهای بزرگ آئورت سینه ای مخصوصا" آنهائی که قطرشان از ۶ تا ۷ سانتیمتر بیشتر است و یا آنهایی که شواهدی از اتساع نشان می دهند یا باعث ایجاد علائم می شوند باید در صورت امکان از طریق جراحی برداشته شده و با پیوند مصنوعی جایگزین شوند. اگر آنوریسم آئورت صعودی را گرفتار کرده باشد جراحی دریچه آئورت و همینطور پیوند مجدد عروق بزرگ یا شرائین کرونر به یک ناحیه سالم آئورت ممکنست ضرورت پیداکند . اگر خطر جراحی بیمار زیاد باشد با وسعت آنوریسم مانع انجام جراحی شود کاهش فشار خون و نیروی تخلیه بطن با تجویز داروهای مسدود کننده گیرنده های بتا مفید است .


آنوریسم دیسکان در اثر پارگی انتیمای آئورت و ایجاد یک مجرای کاذب در مدیای آن ایجاد می شود . این مجرای کاذب ممکنست از طریق پارگی دیگری در انتیمامجددا" وارد مجرای حقیقی آئورت شود یا در اثر پاره شدن ادوانتیس به بافتهای دور آئورتی راه پیدا کند. آنوریسم دیسکان آئورت ارتباطی با آترواسکلروز آئورت ندارد و بیشتر در مردان میانسال مبتلا به افزایش فشارخون ، سندرم مارفان ، نکروزکیستیک مدیا و کوآرکتاسبون آئورت ایجاد می شود و همینطور شیوع آن در طی حاملگی اندکی افزایش پیدا می کند. آنوریسم ديسكان ممکنست در اثر ضربه ایجاد شود و می تواند از عوارض آنژیوگرافی آئورت باشد. اگر آنوریسم ديسكان به عقب به سمت دریچه آئورتی پیشرفت کند نارسائی شدید دریچه آئورتی ممکنست ایجاد شود. درگیری شریانهای کرونر، کاروتید یا نخاعی می تواند به ترتیب سبب ایجاد انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی یا پاراپلژی شود. گاهی آنور بسم ديسكان بداخل پریکارد پاره شده و تامپوناد قلبی ایجاد می کند یا به سمت شریانهای کلیوی گسترش یافته و باعث اختلال عمل کلیه می گردد .


13
0 0