بیماریهای میوکارد قلب:

میوکاردیت (التهاب عضله قلب)



میوکاردیت به التهاب حاد میوکارداطلاق می شود که ممکن است با تب , تنگی نفس, ورم, خستگی , تپش قلب, و درد پلوروپریکارد همراه باشد .میوکاردیت غالبا" از نظر بالینی مشخص نیست و تشخیص ان تنها به کمک الکترو کاردیوگرافی(نوارقلب) و بر اساس تغییرات قطعه st و موج t یا اختلال موقت هدایت ایمپالس در افراد مبتلا به بیماریهای سیستمیک مطرح می شود گاهی در معاینه فیزیکی علائم علائم پریکاردیت یا نارسائی هر دو بطن یافت می شود اختلالات هدایت داخلی بطنی یا دهلیزی بطنی و یا اریتمی ممکن است بروز کند .


در مورد میو کاردیت معمولا" از درمان نگهدارنده استفاده می شود نارسائی احتقانی قلب معمولا" به درمان رایج با دیژیتال ایجاد دیورز و کاهش بار بعدی پاسخ می دهد .آریتمی های شدید را باید با داروهای ضدآریتمی درمان کرد مصرف استروئید ها در کاردیت حاد روماتیسمی مفید است اما اگر احتمال میوکاردیت عفونی مطرح باشد باید از تجویز این داروهای خودداری نمود .درمان با داروهای مهار کننده ایمنی در گروه خاصی از بیماران ممکن است مفید باشد .


اکثر بیماران بطور کامل بهبود پیدا می کنند .اما درصد کمی از انها به روند دچار شود بدون وقوع انفارکتوس ممکن است امواج Q در الکتروکاردیوگرام وجود داشته باشد اکوکاردیوگرافی برای رد سایر علل نارسائی احتقانی قلب لازم است گاهی تجمع مایع در پریکارد دیده می شود ونتریکولوگرافی بزرگی بطن چپ همراه با کاهش منتشر متقارن دیواره بین بطنی است .این روش برای بررسی گروهی اعضای خانواده بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک مفید است .حرکت رو به جلوی لت قدامی دریچه میترال در هنگام سیستول باعث باریک شدن مجرای خروج خون از بطن چپ می گردد این حالت از خصوصیات کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک است و به نظر می رسد میزان حرکت سیستولی رو به جلو با شدت تنگی ارتباط داشته باشد گاهی دریچه ائورتی بخاطر انسداد دینامیک مجرای خروج خون در وسط سیستول بطور ناکامل بسته می شود .این یافته و همینطور حرکت سیستولی رو به جلو با روشهای فارماکولوژیک مثلا استفاده از آمیل نیترات , نیتروگلیسیرین یا ایزوپروترنول ) تشدید می شود اکوکاردیوگرافی گاهی پرولاپس دریچه میترال کاهش ابعاد حفره بطن چپ و کاهش ظرفیت پذیرش بطن چپ را مشخص می کند .با کاتتریزاسیون قلب در حال استراحت یک گرادیان سیستولی زیر دریچه ای در فشارنده مساوی هستند .


علامت کوسمول (افزایش فشار وریدی مرکزی به هنگام دم ممکن است وجود داشته باشد ضربه نوک قلب معمولا" بر خلاف پریکاردیت فشارنده قابل لمس است .آمیلوئیدوز با رسوب یک ماده بی شکل هیالن مانند در بسیاری از بافتها مشخص می شود و شایع ترین علت کاردیومیوپاتی محدود کننده است بعلاوه این عارضه گاهی باعث اختلال عمل سیستولی می شود و علائمی ایجاد می کند که به کاردیومیوپاتی اتساعی شباهت بیشتری دارند .آریتمی ها و اختلالات هدایتی شایعند .الکتروکاردیوگرام در امیلوئیدوز قلبی معمولا غیر طبیعی است و غالبا کاهش عمومی ولتاژ را نشان می دهد .امواج Q ناشی از انفیلتراسیون میوکاردی گاهی حالت انفارکتوس میوکارد را تقلید می کنند اکوکاردیوگرافی نشان دهنده افزایش ضخامت تمام ساختمان های قلبی از جمله دیواره های بطن , دیواره بین دهلیزی و دریچه های قلبی است .از خصوصیات کاردیو میوپاتی محدود کننده در اکوکاردیوگرافی درخشندگی بافت میوکارد است .تشخیص با بیوپسی بافتهای مختلف انجام می شود .در صورت لزوم بیوپسی آندوکارد و میوکارد بطنهای راست و چپ انجام می شود درمانی برای تظاهرات قلبی آمیلوئیدوز وجود ندارد و بیماری بتدریج پیشرفت می کند تجویز دیگوکسین باید با احتیاط انجام شود زیرا بیماران به اثرات سمی ان حساسیت زیادی دارند استفاده از ضربانساز الکتریکی در بیمارانی که به بلوک دهلیزی بطنی دچار می شوند ممکن است ضرورت پیدا کند مرگ ناشی از نارسائی احتقانی قلب و نیز مرگ ناگهانی احتمالا" ناشی از آریتمی اتفاق می افتد .

24
0 0